من می‌گویم، شما بگریید

کاشان نیوز – جابرتواضعی: این روضه، مقدمه و تخلص ندارد، یک‌سر گریز است به صحرای کربلا؛ این‌که امسال وقتی روضه تشنگی و عطش و بستن آب را می‌خوانید، به چه فکر می‌کنید؟ در اشک تمساحی که به‌قصد ثواب برای اتفاقی که ۱۴۰۰ سال پیش افتاده می‌ریزید، احیاناً قطره‌ای از جنس شرم هم هست از این‌که بر کربلای بیخ گوش‌تان چشم بسته‌اید به اسم تقیه؟ این در مکتب شما اسمش چیست؟ برای ما روضه آب می‌خوانید؟! می‌خواهم ببینم این صدای نمادین اما جگرسوز «این مظاهرات سلمیه…» چه کم دارد از دعوت دشمن به آزاد ...

نمایش خبر در سایت مبدا