من و دوچرخه و شهرم
من و دوچرخه و شهرم(۱)
تنها کافی است یکی از انگشتانم بر نقطه‌ای از صفحه‌ی گوشی اشاره شود تا موسیقی پخش شود. شهر با دوچرخه و موسیقی انگار که بزرگ‌تر می‌شود، کِش می‌آید و کش می‌آید تا به مقصد نرسم. کاشان با دوچرخه و موسیقی آن‌قدر بزرگ است، که نفس‌هایم به شماره می‌افتد و بطری آب دوچرخه‌ام تَه می‌کشد. طول خیابانی که با ماشین و یا موتور در کوتاه زمانی سپری می‌شود، حالا با دوچرخه، زمان هم کِش می‌آید. خیابان را می‌بینی و مردمان را. مغازه‌هایی که تا پیش از این به احتمال ندیده‌ای و یا در خاطرت نمانده ا ...