فردا درختان توبه می کنند

کاشان فردا – محسن غفاری/ ای کاش هرگز جوانه نمی‌زدم. ای کاش بر تن درخت نمی‌روییدم و از سوز تشنگی می‌سوختم. ای کاش آتش به جانم می‌افتاد و خاکستر می‌شدم. ای کاش این درد به جانم نمی‌افتاد و همچون شاخه‌های دیگر به زندگی آرام خود دل خوش می‌کردم. کاش همچون شاخه‌ای هرز و خشک، زیر پای رهگذران می‌پوسیدم. اصلا شاخه نبودم، چوب نبودم، به چشم نمی‌آمدم. ای کاش دست‌های آلوده‌ات مرا نمی‌برید، نمی‌انداخت و نمی‌تراشید؛ تا تیری بسازد سهمگین و کشنده‌ی آلوده به زهر. چه می‌شد اگر به اندیشه‌ی نفرین‌شده‌ات نمی‌افتاد ...